Στο Ιούλιο Καίσαρα Πράξη 3, Τομή 2, ο Αντώνιος δεν εκφράζει προσωπικό φόβο για τον θάνατο. Αντ' αυτού, εκφωνεί μια μαγιστρικάν ορασιών επιτάφιο που χειραγωγεί τη μάζα κατά των συνωμότων. Η εστίασή του είναι η έκδικηση του Καίσαρα, όχι η δική του θνητότητα.
Η περιγραφή του θανάτου ως "σκοτεινή και τρομακτή νύχτα" εμφανίζεται αλλού (π.χ. σε άλλα έργα ή ποιήματα), όχι σε αυτή τη σκηνή. Ο Αντώνιος εδώ είναι πολιτικά υπολογιστικός, όχι υπαρκτικά τρομαγμένος.