Γιατί τα Θέατρα θεωρούνταν Αηθικά από ορισμένες Θρησκευτικές Ομάδες
Οι ιστορικές θρησκευτικές αντιρρήσεις στο θέατρο προέκυψαν από διάφορα ανήσυχησης:
- Παγánicas Συνδέσεις: Η αρχαία δράμα τιμάταν τον Διόνυσο· τα μεσαιωνικά μυστήρια θέατρα αθροίζαν ιερά και κοσμικά. Χριστιανικές ομάδες βλέπαν το θέατρο ως απόφυτα παγανισμού.
- Αισθητικό Περιεχόμενο: Απεικονίσεις λαγνείας, βίας, απάτης θεωρούνταν φθαρτικά για την ηθική των θεατών.
- Αργία και Φλύαρο: Το θέατρο απέσπα από προσευχή, μελέτη γραφής, φιλανθρωπία—θεωρούταν κλοπή χρόνου από θείες υποχρεώσεις.
- Γυναίκες Ηθοποιοί: Οι ηθοποιοί παρέβαινον κανόνες γυναικείας αισιοδοξίας και δημόσιας ορατότητας σε πολλές παραδόσεις.
- Ιδρυματική Αντιπαλότητα: Οι θρησκευτικοί ηγέτες φοβούνταν ότι το θέατρο ανταγωνίζονταν για παρουσία, εξουσία και πολιτιστική επιρροή.
Αντιπρόσθεση: Δεν όλες οι θρησκευτικές ομάδες αντέστηξαν στο θέατρο. Ορισμένες είδαν την ηθική εκπαιδευτική δυνατότητα (ηθικά δράματα, γιεζουίτικο θέατρο). Η αντίσταση ήταν ειδική σε ορισμένες παραδόσεις και εποχές—όχι ολιστική ή μόνιμη.