Πολύ πριν την ευρωπαϊκή επαφή, η Αφρική φιλοξενούσε ποικίλους και εξελιγμένους πολιτισμούς — Αιγύπτιος, Νουβιακός, Ακουμιτικός — με πολύπλοκες κυβερνήσεις, νομικά συστήματα, θρησκείτες και σημαντικές συνεισφορές στην επιστήμη, τα μαθηματικά και την τέχνη.
Περίπου 12 εκατομμύρια Αφρικανοί μετεκομίζονταν βιαστικά στις Αμερικές, προκαλώντας καταστροφική αποvölkerωση, κοινωνική αναταραχή και οικονομική ύφεση σε όλη την ήπειρο.
Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Βελγίο και άλλες δυνάμεις εξploιτούσαν τους πόρους και τους ανθρώπους της Αφρικής, οδηγώντας σε απώλεια γης, πολιτισμού και ταυτότητας.
Αλληλεγμένα από εθνικισμό, επιρροές κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων και ευρωπαϊκή αδυναμία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τα περισσότερα αфриικανικά έθνη απέκτησαν ανεξαρτησία μέχρι τη δεκαετία του 1960.
Τα νέα κράτη αντιμετώπισαν προκλήσεις: φτώχεια, διαφθορά, εθνικές διχασμούς και αστάθεια. Παρόλα αυτά, προέκυψε πρόοδος στην εκπαίδευση, την υγεία και την οικονομική ανάπτυξη. Η Αφρικανική Ένωση (ιδρύθηκε το 2002) προωθεί την ηπειρωτική συνεργασία.
Σήμερα, η Αφρική αντιμετωπίζει κλιματική αλλαγή, τρομοκρατία και τις πολυπλοκότητες της αυξανόμενης επιρροής της Κίνας. Συγχρόνως, η νεαρή πληθυσμός, οι τεράστιοι πόροι και οι εκτεταμένες οικονομίες παρουσιάζουν τεράστιες ευκαιρίες. Ο παγκόσμιος ρόλος της Αφρικής είναι destiné να αυξηθεί σημαντικά.