Στον Άμλετ, το πρωτότυπο σχέδιο δολοφονίας ανήκει στον Κλαύδιο και τον Πολόνιο: σχεδιάζουν να χύσουν δόλιμο (εβενόνη) στο αυτί του Άμλετ بينما κοιμάται στον κήπο—μια μέθοδος που μιμείται φυσικό θάνατο και δεν αφήνει τραύμα. Το σχέδιο αποτυγχάνει γιατί ο Άμλετ το ανακαλύπτει (μέσω της αποκάλυψης του Φάντασματος) και αργότερα οργανώνει το «Παγίδα για ποντίκια» για να επιβεβαιώσει την ενοχή του Κλαυδίου. Στο τελικό ντύελ, το δολωμένο ποτήρι που προοριζόταν για τον Άμλετ πίνεται από τη Γερτρούδα· το δολωμένο ραπιέρ του Λέρτης τραυματίζει και τους δύο· ο Κλαύδιος αναγκάζεται να πιει το υπόλοιπο. Το σχέδιο του αυτί-δολοφόνου δεν εκτελείται ποτέ όπως σχεδιάστηκε—γίνεται η κεντρική μεταφορά του έργου: η φθορά που μπαίνει μέσω του αυτιού (γλώσσα, ψέματα) και διαδίδεται στο σώμα της πόλεως.