Το Romeo and Juliet του Σέικσπιρ ακολουθεί στενή αιτιακή αλυσίδα—κάθε γεγονός αναγκάζει το επόμενο. Η δομή είναι masterclass στην τραγική συμπύκνωση.
Τύμπαλτος σκοτώνει Μερκούτιο → Ρомеο σκοτώνει Τύμπαλτο → Εξόριση. Σημείο μη επιστροφής· κωμωδία τελειώνει, τραγωδία αρχίζει.
Τάφος: Πάρις πεθαίνει· Ρомеο αυτοκτονεί· Τζουλίετ ξυπνά, αυτοκτονεί. Οικογένειες συμφιλιώνονται πάνω στα νεκρά σώματα. Πρίγκιπας: «Κάποιοι θα συγχωρηθούν, και κάποιοι τιμωρηθούν» (5.3.308). Εχθρότητα τελειώνει· χρυσές αγάλματα εγείρονται.
Έκθεση (1.1) → Πλοκή (1.5) → Κλίμαξ (3.1) → Καταστροφή (5.3) → Επίλυση. Καμία υποπλοκή δεν αραιώνει τη σπονδυλική στήλη· κάθε σκηνή ωθεί τους εραστές προς τον τάφο.