Ο Σαίξπηρ απεικονίζει τον Λορντ και την Λеди Καπület ως πολυδιάστατα, όχι κακοπροαίρετα πρόσωπα:
Συνδυάζουν τον γάμο της Τζουλιέτας με τον Πάρις χωρίς τη συγκατάθεσή της — καταχρηστική πρακτική με σύγχρονα κριτήρια.
Αποτυγχάνουν να κατανοήσουν την αντίσταση της κόρης τους, βλέποντας την ως ανυπότακτη και όχι ως εκφραση της αυτονομίας της.
Η κακοήθεια, η κουλτούρα της τιμής και οι πατριαρχικές κανονιστικές τους θέτουν όρια.
Είναι προϊόντα του κόσμου τους — ελαττωματικά, αγαπούν, τραγικά — και όχι μονοδιάστατοι αντιπάλλοι.
Ο Σαίξπηρ απεικονίζει τον Λορντ και την Λеди Καπület ως πολυδιάστατα, όχι κακοπροαίρετα πρόσωπα:
Είναι προϊόντα του κόσμου τους — ελαττωματικά, αγαπούν, τραγικά — και όχι μονοδιάστατοι αντιπάλλοι.