Στο δράμα, η τοποθεσία (ή χορηγία) είναι ο φυσικός και χρονικός τόπος όπου συμβαίνει η δράση. Λειτουργεί σε πολλαπλά επίπεδα:
Γεωγραφία, αρχιτεκτονική, εσωτερικό/εξωτερικό, ώρα ημέρας, εποχή, ιστορική περίοδος.
Μια καταιγισμένη αμπελωνία (Μακμπέθ) έναντι ηλιολούστου κήπου (Ως σας αρέσει) χρωματίζει αμέσως τον τόνο.
Το περιβάλλον σχήματίζει την ταυτότητα: κελύφος φυλακής, παλάτι, μαχική πεδιάδα.
Αλλαγές σκηνής ωθούν την αφήγηση: ταξίδι, φυγή, σύγκρουση.
Το δάσος = υποσυνείδητο· η θάλασσα = χάος· το νοσοκομείο = θνητότητα.
Σχεδιασμός (set, φωτισμός, ήχος) κάνει την τοποθεσία αισθητή.
Οι δραματοποιοί χρησιμοποιούν τη τοποθεσία στρατηγικά — Ένωση Τόπου (κλασική) vs κινηματογραφικές μεταβολές (σύγχρονη).