Η φράση «σκόπελος του χρόνου» εμφανίζεται στον μονόλογο του Μακμπέθ (Πράξη 1, Σκένη 7): «Αν γίνει όταν γίνεται, τότε καλά / Να γίνει γρήγορα: αν η δολοφονία / Μπορούσε να πιάσει το αποτέλεσμα, και να πιάσει / Με το τέλος της επιτυχία· ότι αυτό το χτύπημα / Μπορούσε να είναι το τέλος και η αρχή εδώ, / Αλλά εδώ, πάνω σε αυτόν τον όχθη και σκόπελο του χρόνου, / Θα πήγαινε τη ζωή που έρχεται.»
Ένας σκόπελος είναι ρηχός αμμώδης ή υποβρυχιακός λόφος. «Όχθη και σκόπελος του χρόνου» μεταφορικά απεικονίζει τη ζωή ως στενό, ρηχό τεμάχιο εδάφους περικυκλωμένο από τα βαθιά νερά της αιωνιότητας. Ο Μακμπέθ βλέπει την παρούσα στιγμή ως prekarious, φεύγουσα πλημμυρίδα όπου πρέπει να ενεργήσει αποφασιστικά — ή να σφιχτεί.
Η εικόνα υπογραμμίζει την διαλογισμό του έργου για χρόνο, θνητότητα και συνέπειες της κατάληψης της εξουσίας.