Στο Ρомеο και Ιουλίετα (Πράξη 2, Σκηνή 4), ο Ρομέο δεν δίνει στην νιάτα μια «απολογία» για τη γενική συμπεριφορά του—συμπαρακινείται τη νέα του αγάπη για την Ιουλίετα και οργάνωσε τον γάμο.
Το πλαίσιο της Rosaline (Πράξη 1–2.3) είναι εκεί που εξηγείται η «συμπεριφορά» του Ρομέο (μελαγχολία, απομόνωση):
Η νιάτα μαθαίνει για την Ιουλίετα, όχι τη Rosaline, στο 2.4. Ο Ρομέο της λέει:
«Bid her devise some means to come to shrift this afternoon;
And there she shall at Friar Laurence' cell
Be shrived and married.»
Δεν προσφέρεται καμία «απολογία»—μόνο επείγουσα σκοπιμότητα. Η προηγούμενη ερωτική άρρωστία (παρουσιασμένη για τη Rosaline) εξαφανίζεται αμέσως.