Οι προπετείς αποφάσεις του Άμλετ οδηγούν την τραγωδία στην καταστροφική κίνηση:
Αντιμετωπίζοντας τη Γερτρούδη, ο Άμλετ ακούει θόρυβο πίσω από την αράσνα. Υποθέτοντας ότι είναι ο Κλαύδιος, μαχαιρώνει τυφλά -σκοτώνει τον Πολώνιο. Επιπτώσεις: τρελότητα/αυτοκτόνηση Οφελίας, εκδίκησης Λαέρτης, εξόριση Άμλετ.
Μετά την εντολή του Κλαύδιου για Αγγλία (κρυφά φέρνοντας το θάνατο του), ο Άμλετ φεύγει χωρίς να αντιμετωπίσει τον Κλαύδιο ή να ασφαλίσει τη Δανία -παραχωρώντας την πρωτοβουλία στον εχθρό του.
Ενώ αποτελεσματική (ο Κλαύδιος αντιδράει ενοχός), το πισωμένο παιχνίδι ειδοποιεί τον Κλαύδιο για τη γνώση του Άμλετ, προκαλώντας το σχέδιο της Αγγλίας.
Ο Άμλετ ξαναγράφει την εντολή εκτέλεσης του Κλαύδιου για να στοχεύει τον Ροσένκραντς & Γκιλντερνστрен -στέλνοντας παιδικά φίλοι στον θάνατο χωρίς δίκη. Πραγματικός αλλά σκληρός.
Παρά την προειδοποίηση του Οράτιου και τις δικές του αμφιβολίες, ο Άμλετ μάχεται τον Λαέρτη -μπαίνοντας στην παγίδα του Κλαύδιου.
Ο Άμλετ ταλαντώνει μεταξύ παράλυσης (υπερ-σκέψη) και προπετούς δράσης (καμία σκέψη). Η προπετειά του συχνά ακολουθεί στιγμές σαφήνειας -υποδεικνύοντας συναισθηματική αστάθεια, όχι απλώς αμηχανία.