Στο Revenge Shadow King, η εκδίκηση δεν είναι υποπλοκή—είναι η κεντρική αρχιτεκτονική. Ο τίτλος την δηλώνει· η αφηγηματική την εκτελεί.
Ένας skilled fighter, οδηγούμενος από την καταστροφή της οικογένειάς του στα χέρια του εγκληματικού συνδικάτου Dark Shadows. Η εκδίκησή του δεν είναι impulsoειδής—είναι μεθοδική, καταναλωτική, ταυτότητα-ορίζουσα. Θυσιάζει φιλίες, έρωτα, ηθικά όρια. Κάθε επιλογή εξυπηρετεί την εκδίκησή του.
Η εκδίκηση μεταστάζει:
Η αφηγηματική ρωτάει: Μπορεί η εκδίκηση να ικανοποιηθεί; Μπορεί ο εκδίκιος να συγχωρεθεί; Μπορεί κανείς να φύγει; Δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Το ταξίδι του πρωταγωνιστή δοκιμάζει αν η εκδίκηση καθαρίζει ή φθείρει—και αν υπάρχει αποκατάσταση για αυτούς που την έχουν κάνει θεό τους.
Οι ιστορίες εκδίκησης είναι αρχαίες (Oresteia, Hamlet, The Count of Monte Cristo). Το Revenge Shadow King χρησιμοποιεί το template για να εξετάσει το κόστος του να κάνεις τη δικαιοσύνη προσωπική. Ο shadow king δεν είναι ο κακός—είναι ο πρωταγωνιστής, που βασιλεύει ένα βασίλειο δικής του κατασκευής, γεμάτο φάντασμα.