Στο Μακμπέθ, η Λеди Μακμπέθ αποκαλύπτει τέσσερις βαθιές φόβους:
Φοβάται ότι ο Μακμπέθ είναι «πλήρης γάλα της ανθρώπινης καλωσόριστης» για να αρπάξει τον στέφανο—λειπεί η απαραίτητη βαρύτητα.
Δεσποινίζει ότι η περιβληψη του σκοτεινού θα διαγράψει την ευγένεια, τη συμπόνια και την ηθική της—καθιστώντας την αγνωριστή στον εαυτό της.
Προβλέπει ότι τα εγκλήματά τους θα τα μαστιγώσουν, καταστρέφοντας την ησυχία του μυαλού.
Ο χειρότερος φόβος της υλοποιείται: ψευδαίσθησεις, ύπνια, ψυχολογική βασανιστήρια.
Αυτοί οι φόβοι δίνουν ψυχολογικό βάθος—μια γυναίκα που θυσιάζει την ανθρωπότητά της για εξουσία, και πληρώνει την απόλυτη τιμή.