Η επιρροή του Γουίλιαμ Σαίξπηρ στον σύγχρονο πολιτισμό δεν είναι κληρονομιά—είναι ζωντανή υποδομή. Η γλώσσα, οι χαρακτήρες, και οι αφηγήσεις του διεισδύουν τον παγκόσμιο πολιτισμό σε κάθε επίπεδο, από τα σχολικά προγράμματα μέχρι τα blockbuster ταινίες, από τις καθημερινές ιδιωματικές εκφράσεις μέχρι την υψηλή διπλωματική ρητορική.
Τα δράματά του, τα σονέτα, και τα ποιήματά του εκθέτουν τεχνική που συνεχίζει να θέτει το πρότυπο για τη δραματική γραφή. Συγγραφείς παγκοσμίως προσαρμόζουν, απαντούν, και διαμαρτύρονται τις δομές του—είτε świadomie (το Α Tempest του Αιμέ Σεσέρ) είτε ασυνείδητα (τα αμέτρητα αφηγήματα που ανακυκλώνουν τους αρχέτυπους του конфлиκτ).
Από την Royal Shakespeare Company μέχρι το κοινωνικό θέατρο, τα δράματά του παραμένουν τα πιο παιζόμενα στην ιστορία. Τα καθολικά τους θέματα—εξουσία, αγάπη, ζήλια, ταυτότητα, θνητότητα—μεταφράζονται ανάμεσα σε πολιτισμούς και εποχές.
Κινηματογράφος, τηλεόραση, όπερα, μπαλέτο, μουσικό θέατρο, graphic novels, βιντεοπαιχνίδια—η Σαίξπηρικη προσαρμογή είναι δική της βιομηχανία. Χαρακτήρες όπως ο Άμλετ, η Λеди Μακμπεθ, και ο Φάλσταφ έχουν γίνει πολιτισμικό σορτί. Αποσπάσματα («Είναι ή δεν είναι», «Όλος ο κόσμος είναι σκηνή») λειτουργούν ως κοινό λεξιλόγιο.
Ο Σαίξπηρ δημιούργησε ή δημοφίλισε εκατοντάδες λέξεις και φράσεις που τώρα είναι πρότυπες στα αγγλικά: «bedroom», «lonely», «assassination», «cold-blooded», «break the ice», «heart of gold», «wild-goose chase». Μιλάμε τις εφευρέσεις του καθημερινά.
Τα έργα του είναι βασικά προγράμματα σπουδών παγκοσμίως, εκπαιδεύοντας γενιές στη στενή ανάγνωση, ρητορική ανάλυση, και ενσυναίσθηση για προοπτικές μακρινές στον χρόνο και τις περιστάσεις.
Μεταφρασμένα σε σχεδόν κάθε γλώσσα, ο Σαίξπηρ λειτουργεί ως διαεθνές πολιτισμικό νόμισμα—γύροι του British Council, παγκόσμιοι φεστιβάλ, και ακαδημαϊκές ανταλλαγές περιστρέφονται γύρω από τον κανόνα του.
Ο Σαίξπηρ δεν είναι «στον» σύγχρονο πολιτισμό. Βοηθάει να τον συσταθεί.