Αφρο-ασιατική Κινηματογραφία: 10 Βασικές Ταινίες από την Αφρική και τη Διασπορά
Κλειδιά 아프ρο-ασιατικές ταινίες που συνδυάζουν αφρικανικές/ασιáticas προσεγγίσεις, αισθητική και πολιτική:
- The Gods Must Be Crazy (1980, Νότια Αφρική/Μποτσουάνα) – Jamie Uys. Βουσμάν της Καλαχάρι + μπουκάλι Coca-Cola; σάτιρα στη σύγχρονη ζωή.
- Black Orpheus (1959, Βραζιλία/Γαλλία) – Marcel Camus. Μύθος του Ορφέα στα φαβέλα της Ρίο κατά το καρναβάλι· αφρο-βραζιλιανός πολιτισμός.
- Xala (1975, Σενεγάλη) – Ousmane Sembène. Μετακολονιακό σιωπηλό· επιχειρηματίας καταραμένος με ανικανότητα.
- The Battle of Algiers (1966, Αλγερία/Ιταλία) – Gillo Pontecorvo. FLN έναντι Γάλλων· neoρεαλιστικό κλασικό.
- Sambizanga (1972, Αγκόλα/Γαλλία) – Sarah Maldoror. Γυναίκα ψάχνει τον σύζυγό της στον πόλεμο ανεξαρτησίας.
- Ceddo (1977, Σενεγάλη) – Sembène. Χωριό αντιστέκεται στην ισλαμικοποίηση· παράδοση έναντι μεταστροφής.
- Dust (1981, Ζιμπάμπε) – Michael Raeburn. Γκερίλα στο χωριό· ανθρώπινο κόστος πολέμου.
- Yeelen (1987, Μάλι) – Souleymane Cissé. Αρχή, μαγεία, πατέρας-γιος· οπτική ποίηση.
- Tsotsi (2005, Νότια Αφρική) – Gavin Hood. Γκάνγκστερ + μωρό· εξιλέωση. Βραβεύτηκε με Όσκαρ.
- Mother of George (2013, Νιγηρία/ΗΠΑ) – Andrew Dosunmu. Αγονοσία, παράδοση, διασπορά της Μπрукλίν.
Σημείωση για την «Αφρο-ασιατική»
Αυτές είναι κυρίως αφρικανικές ταινίες. Οι αληθινές 아프ρο-ασιατικές συνεργασίες (αφρικανοί + ασιατικοί δημιουργοί) είναι σπάνιες αλλά αναδυόμενες:
- Afro@Digital (2002) – Αφρικανική/Ασιατική ψηφιακή κουλτούρα
- The African Who Wanted to Fly (2016) – Γκαμπόνιος άνδρας γίνεται κουνγκ φου μάρτυρας στην Κίνα
- Afro-Asian Futures (σειρά ανθολογίας, αναδυόμενη)
Γιατί Έχουν Σημασία
- Αποκεντρώνουν τις ολιβγουντιακές/ευρωκεντρικές αφηγήσεις
- Αυτοχθονικές γλώσσες, κοσμολογίες, αισθητική
- Πολιτικός κινηματογράφος ως εργαλείο απελευθέρωσης
- Διάλογος Νότιας Σφαίρας