Το μελόδραμα στηρίζεται σε δύο ορίζοντες στήλες:
Οι χαρακτήρες εκφράζουν χαρά, λύπη, θύμο και φόβο με υπερβαλλόμενους, υπερβολικούς τρόπους που ξεπερνούν τον ρεαλισμό. Αυτή η ενίσχυση αυξάνει την συναισθηματική συμμετοχή του κοινού και δημιουργεί αίσθηση αυξημένης δραματικότητας.
Το ηθικό τοπίο είναι 급격ως διχοτομικό. Οι ήρωες πνέουν την ιδανική καλοσύνη, ενώ οι κακοί αναπαριστούν την απλόχεια κακία. Λίγες γκρίζες ζώνες υπάρχουν. Αυτή η ξεκάθαρη δίχαση επιτρέπει στο κοινό να ταυτίζεται εύκολα με τους αρετούς χαρακτήρες και να υποστηρίζει την νίκη τους επί των κακών δυνάμεων.
Αυτά τα στοιχεία συνεργάζονται για να δημιουργήσουν την χαρακτηριστική συναισθηματική ένταση και ηθική σαφήνεια του μελοδράματος.