Το λογοτεχνικόittel είναι **δραματική ιρωνεία**—η τάση μεταξύ της γνώσης του Οιδίπου και της γνώσης του κοινού.
Ο Οιδίπους δηλώνει (παραφρασμένο): «Αράζω τον δολοφόνο του Λαίου. Ας πάθει φυγή και πόνο. Θα τον κυνηγάω.»
| Οιδίπους Ξέρει | Το Κοινό Ξέρει |
|---|---|
| Ο Λάιος δολοφονήθηκε στα σταυροδρόμια | Ο Οιδίπους σκοτωσε άντρα στα σταυροδρόμια |
| Είναι σωτήρας της Θήβας (Σφίγγα) | Είναι γιος του Λαίου (τελειοποίηση χρησμού) |
| Παντρεύτηκε τη Ιωκάστη (χήρα βασίλισσα) | Η Ιωκάστη είναι μητέρα του |
| Αναζητά την αλήθεια ακατάπαυστα | Αλήθεια = η καταστροφή του |
Η δραματική ιρωνεία διατρέχει το παιχνίδι: Ο Τειρεσίας βλέπει (τυφλός μάντις); Ο Οιδίπους δεν βλέπει (βλέπων βασιλεύς). Το «πολλοί άνδρες έχουν ονειρευτεί μητέρες» της Ιωκάστης (στ. 981) — είναι πλησιέστερη από όσο ξέρει. Η σιωπή του βοσκού = το τελικό κλειδί.
Ο Σοφοκλής κάνει την ιρωνεία μάшина αποκαλύψεως—κάθε στρώμα ιρωνείας που ξεστρώνεται είναι βήμα προς την αλήθεια.