Η Κριτική του Φραίρ Λόρεντς για την Αγάπη του Ρόμεο για τη Τζουλιέτα (Romeo and Juliet 2.3)
Στο Romeo and Juliet 2.3, ο Φραίρ Λόρεντς διαμαρτύρεται για την απότομη μετάβαση του Ρόμεο από τη Ρόζαλιν στη Τζουλιέτα:
Οι Κριτικές του
- Αμετάβλητη φύση: «Holy Saint Francis, what a change is here! / Is Rosaline, whom thou didst love so dear, / So soon forsaken?» (65–67). Αμφισβητεί την αυθεντικότητα μιας αγάπης που γυρίζει μέσα σε μια νύχτα.
- Επιφανειακότητα: «Young men's love then lies / Not truly in their hearts, but in their eyes» (68–69). Κατηγορεί τον Ρόμεο ότι αγαπάει τα φαινόμενα, όχι την ουσία.
- Προσπέλαση: «Wisely and slow; they stumble that run fast» (94). Προειδοποιεί ότι η τρέλα στην αγάπη (και τον γάμο) καλεί την καταστροφή.
- Αναγνώριση Προτύπου: Σημειώνει ότι ο Ρόμεο ήταν «besotted» με τη Ρόζαλιν μερικές μέρες πριν — ίδια ένταση, διαφορετικό αντικείμενο. Υποδηλώνει κύκλο ερωτευτιάς, όχι βαθιά δέσμευση.
Το Κίνητρο
Πνευματική φροντίδα. Ξέρει την αστάθεια του Ρόμεο. Ένας ωθείος, μη εξετασμένος γάμος θα μπορούσε να καταρράξει, αφήνοντας και τους δύο θραυματωμένους. Συμφωνεί να τους παντρέψει μόνο ελπίζοντας ότι μπορεί να τερματίσει τη φιλονικία («For this alliance may so happy prove / To turn your households' rancour to pure love» 91–92) — ένας πολιτικός υπολογισμός που ξεπερνά την πνευματική του αμφιβολία.
Δραματική Ιρωνεία
Ο σκεπτικισμός του Φραίρ προαγορεύει την τραγωδία. Η προειδοποίησή του είναι η σοφία του έργου — και αγνοείται.