Ο ανταγωνιστής είναι ο ίδιος ο Διάβολος (αποκαλούμενος «Old Scratch» ή «the Black Man»).
Δεν είναι απλώς χαρακτήρας αλλά η **εξωτερικοποίηση της εσωτερικής απληστίας του Том**. Η καταδίκη του Том είναι αυτοπροκληθείσα; ο Διάβολος只是 διευκολύνει.
Ο Irving χρησιμοποιεί τον λαϊκό μύθο της «συμφωνίας με τον Διάβολο» για να σατιρίζει τον υλικισμό και την θρησκευτική υποκρισία της Νέας Αγγλίας του 1820. Ο Διάβολος είναι το καθρέφτης; ο Том το πρόσωπο.