Ειρωνεία στη «Δοκιμασία» Πράξη 3: Δύο καταστροφικές ανατροπές
- Η Αμπιγέιλ στραφεί κατά του Τζον Πρόκτορ. Μετά την εξομολόγησή τους για την asunto τους για να αποκαλύψει το κίνητρό της, η Αμπιγέιλ αναιρεί την κατηγορία της— ισχυρίζεται ότι αυτή ψέφτηκε, αυτός είναι η μάγισσα. Το δικαστήριο, που την πίστευε, τώρα αντιμετωπίζει τον αστρικό του μάρτυρα να καταστρέφει την αξιοπιστία του. Ο αληθευτής καταδικάζεται; ο ψεύτης (προσωρινά) δικαιώνεται.
- Η κυριότητα της Ελίζαμπετ Πρόκτορ αποτρέπει την εκτέλεση. Συλληφθείσα μετά την ανάκληση της Αμπιγέιλ, η κυριότητα της Ελίζαμπετ αποτρέπει νομικά την κρεμάλα (μέχρι τη γέννα). Η προσπάθεια του Τζον να την σώσει εξομολογούμενος μοιχεία γυρίζει πίσω—αυτή ψεύδεται για να προστατεύσει το όνομά του, καταδικάζοντας και τους δύο. Το παιδί σώσει τη μητέρα αλλά βαθύνει την παγίδα του πατέρα.
Και οι δύο ανατροπές βασίζονται στην δραματική ειρωνεία: το κοινό γνωρίζει αλήθειες που οι χαρακτήρες αγνοούν (η χειραγώγηση της Αμπιγέιλ, το ψέμα της Ελίζαμπετ). Ο Μίλερ χρησιμοποιεί την ειρωνεία όχι για εξυπνάδα αλλά για να δείξει πώς η αλήθεια γίνεται ανίσχυρη σε ένα σύστημα χτισμένο σε ψέματα.