Πηγές του Φιλιππινέζικου Δράματος: Από τα Αυτοχθόνα Ριτάλ στην Σύγχρονη Θεατρική Τέχνη
Ιστορικές Πηγές
Προϊσπανικές Αυτοχθόνες Παράδοσεις
- Ριτάλ – Γονιμότητας, θερισμού και θρησκευτικές τελετές.
- Λαϊκές Αφήγησης – Επικά, θρύλοι, μύθοι και παραμύθια που μεταδιδόντουσαν προφορικά.
Ισπανική Κολονιακή Εποχή (16ος–19ος Αιώνας)
- Εορτή Moriones – Αναπαράσταση της Μεγάλης Εβδομάδας.
- Cenaculo – Πάθος και θυσιαστικές παραστάσεις.
- Komedia – Κοσμικές παραστάσεις που προέκυψαν από την ισπανική σαρσουέλα και τις ηθικές παραδόσεις.
Αμερικανική Κολονιακή Περίοδος (Αρχές 20ου Αιώνα)
- Βοδβιλ – Ποικίλες παραστάσεις με μουσική, κωμωδία και σκετς.
- Μιούζικαλ της Broadway – Rodgers & Hammerstein κ.ά., επηρεάζοντας το τοπικό μιούζικαλ θέατρο.
Μεταπολεμική Περίοδος μέχρι Σήμερα
- Κοινωνικός Ρεαλισμός – Πολιτικά, θεματολογικά θέματα.
- Αβανгарδ/Πειραματικό – Μη γραμμικά, πολυμέσα έργα.
- Θέατρο των Καταδυναστευμένων – Συμμετέχουσες μέθοδοι του Boal για κοινωνική αλλαγή.
- Θέατρο για την Ανάπτυξη – Κοινωνική εκπαίδευση (υγεία, γραμματισμός, φτώχεια).
- Φιλιππινέζικο Μουσικό Θέατρο – Σύγχρονα μιούζικαλ με ρίζες στην αυτοχθόνη μουσική και χορό.
Το Φιλιππινέζικο δράμα είναι ένα στρωματωμένο σύνθεμα αυτονόμων, κολονιακών και σύγχρονων ροών, που εξελίσσεται συνεχώς τιμώντας τις ρίζές του.