Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Σκηνικές παραγωγές

«Όλος ο Κόσμος είναι Σκηνή»: Οι Επτά Ηλικίες του Ανθρώπου του Ζακ από το As You Like It

Όλος ο κόσμος είναι σκηνή,
Και όλοι οι άντρες και οι γυναίκες απλώς παίκτες.
Έχουν τις εξόδους και τις εισόδους τους,
Και ένας άντρας στη διάρκεια του χρόνου του παίζει πολλά μέρη,
Οι πράξεις του είναι επτά ηλικίες.

Από το As You Like It, Πράξη II, Τοποθεσία VII, που μιλιέται από τον μελαγχολικό Ζακ. Η μεταφορά είναι εξαπατηλοειδώς απλή: η ζωή ως παράσταση, οι άνθρωποι ως ηθοποιοί, ο χρόνος ως σκηνοθέτης. Αλλά οι επτά ηλικίες που αποδίνει αποκαλύπτουν εκπληκτικά ασαμπαντημένη ανθρωπολογία:

  1. Νήπιος: «Μεγαλώνει και βγάζει στο χέρι της τιθηνός» — ανικανότητα, εξάρτηση
  2. Σχολικός: «Γκρινιάζει... κουβαλιέται σαν σαλιγκάρι / Ανεπιθυμώς στο σχολείο» — αρνητική στάση, θεσμοποίηση
  3. Εραστής: «Αναστενάζει σαν φούρνος, με ένα θλιβερό ποίημα / Φτιαγμένο για το φρύδι της εραστρίας του» — θεατρικό πάθος, ποιητική αδιανοησία
  4. Στρατιώτης: «Γέμιστος ξένους όρκους, και γένεισιν σαν ο πάρδαλις, / Ζηλιάρης στην τιμή, ξαφνικός και γρήγορος στη φωνή» — βία ως ταυτότητα
  5. Δικαστής: «Όμορφη στρογγυλή κοιλιά με καλό κόκορα γεμιστή, / Με σοβαρά μάτια και γένεισιν επίσημο κομμένο» — άνεση, εξουσία, αυτοικανοποίηση
  6. Πανταλονέ: «Λεπτή και παπούτσια πανταλονέ... / Με γυαλιά στη μύτη και τσέπη στην πλευρά» — φυσική υποχώρηση, μειωμένη σημασία
  7. Δεύτερη νηπιότητα / απλή λήθη: «Χωρίς δόντια, χωρίς μάτια, χωρίς γεύση, χωρίς τίποτα» — πλήρης υποχώρηση, διαγραφή

Γιατί Μένει

Ο Ζακ δεν γιορτάζει το ανθρώπινο ταξίδι — το διασέκεται. Κάθε στάδιο μειώνει μια πολύπλοκη ζωή σε φυσική καρικατούρα. η κωμωδία κρύβει μizador όραμα: δεν γίνουμε· εκτελούμε το να γίνουμε. Οι «εξόδους και εισόδους» υποδηλώνουν ότι είμαστε αντικαταστάσιμοι. Τα «πολλά μέρη» υποδηλώνουν ότι δεν είμαστε ποτέ πλήρως εμείς.

Και όμως. Ο ίδιος ο λόγος — που μιλιέται από ηθοποιό, σε σκηνή, σε κοινό — αμφισβητεί τη δική του κυνικότητα. Το θέατρο υπάρχει. Παρακολουθούμε.θυμόμαστε. Η παράσταση βαρύει. Ο Σαίξπηρ αφήνει τον Ζακ να πει την τελευταία λέξη, αλλά το έργο μας δίνει την τελευταία λέξη: ακόμα ακούμε.

Σκηνικές παραγωγές

Related Categories