Η κατανόηση αναγνώσεως αποτελεί μια από τις πιο حيוניים δεξιότητες που μπορεί να καλλιεργήσει ένας αναγνώστης, ειδικά όταν ασχολείται με δραματουργική λογοτεχνία. Αν και τα θέατρα δημιουργούνται τελικά για επίδοση, το γραπτό κείμενο παραμένει το σχέδιο για σκηνοθέτες, ηθοποιούς και ερευνητές. Χωρίς ισχυρή κατανόηση γλώσσας, υποκειμένων και δομικών νюάνσεων, η πλούσια φύση ενός θεατρικού έργου—τα θέματά του, τις κινήσεις των χαρακτήρων και τη δραματική ειρωνεία—μπορεί εύκολα να χαθεί.
Η αποτελεσματική κατανόηση επιτρέπει στους αναγνώστες να πλοηγηθούν στις σκηνοθετικές οδηγίες, να αποκωδικοποιήσουν διαλόγους στρωματωμένους με διπλές έννοιες, και να εκτιμήσουν την αλληλεπίδραση μεταξύ του τι λέγεται και του τι αφήνεται αδήλο. Επίσης, γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ της σελίδας και της σκηνής, επιτρέποντας μια βαθύτερη εκτίμηση του πώς οι επιλογές ενός δραματοποιού μεταφράζονται σε ζωντανή επίδοση. Είτε μελετάτε Shakespeare, Ibsen, είτε σύγχρονους δραματοποιούς, η βελτίωση της κατανόησης αναγνώσεως μεταμορφώνει ένα σενάριο από απλά λόγια σε ζωντανή, πολυδιάστατη εμπειρία.