Κρίστοφερ Μάρλοου: Αντίπαλος, Συντροφιά και Υποψήφιος Συνεργάτης του Σαίξπηρ
Ο Κρίστοφερ Μάρλοου (1564–1593) ήταν ο πιο λαμπερός δραματουργός της εποχής πριν την ωριμότητα του Σαίξπηρ. Δόκτωρ Φάουστους, Ταμπουρλάιν ο Μέγας, Ο Εβραίος της Μάλτας καθιέρωσαν το λευκό στίχο ως μέσο για την τραγική υπερβασία.
Σχέση με τον Σαίξπηρ
- Αντίπαλος: Η δόξα του Μάρλοου προηγήθηκε της του Σαίξπηρ· ανταγωνίζονταν για κοινό, χορηγούς, καινοτομία.
- Επίδραση: Ο Σαίξπηρ απορρόφηсе τη ρητορική δύναμη και τον αρχέτυπο του υπερβάτη του Μάρλοου.
- Θεωρίες συνεργασίας: Οι στυλομετρικές μελέτες υποδεικνύουν ότι ο Μάρλοου μπορεί να συνέβαλε στα Ενρικός Στ' Μέρους 1–3, Τίτος Ανδρόνικος. Το New Oxford Shakespeare (2016) τον αναγνωρίζει ως συν-συγγραφέα στο Ενρικός Στ'.
- Μαρλοβιανή θεωρία (περιφερειακό): Υποστηρίζει ότι ο Μάρλοου ψεύτηκε τον θάνατό του το 1593 και έγραψε τον κανόνα του Σαίξπηρ. Απορρίπτεται από τη κυρίως λογοτεχνία.
Ο Μάρλοου πέθανε στα 29 σε μαχαίρι σε ταβέρνα του Ντεπτφόρδ—πιθανή δολοφονία. Η σκιά του σκιάσει τον πρώιμο Σαίξπηρ· η φωνή του ηχεί στον κανόνα.