Το αποσπάσμα που αντανακλά καλύτερα την ανησυχία του 19ου αιώνα για τους επιστήμονες που διώκουν τη γνώση με οποιοδήποτε προσωπικό ή ηθικό κόστος είναι:
«Δούλεψα σκληρά για σχεδόν δύο χρόνια, με τον εξειδικευμένο σκοπό να εμπονέσω ζωή σε ένα ανήμυνο σώμα. Για αυτό μου έστειρα τον εαυτό μου από ξεκούραση και υγεία. Το ήθελα με μια παρορμή που ξεπερνούσε κάθε μέτρο· αλλά τώρα που τελείωσα, η ομορφιά του ονείρου εξαφανίστηκε, και άπνοια φρίκη και αποστροφή γέμισαν την καρδιά μου.»
Αυτό το αποσπάσμα καταγράφει την οbsεσβική, αυτοκαταστρεπτική追求 του Victor Frankenstein και την άμεση ηθική αναξίωση μετά την επιτυχία.