Ο Johann Pachelbel συνθέτει το Canon in D c. 1680–1690. Ο μαθητής του Johann Sebastian Bach χρησιμοποίησε αργότερα τη μπαζο γραμμή (ostinato) ως βάση για τα δικά του Canonic Variations και ένα trio sonata.
Κανένας άλλος σημαντικός Baroque/Classical/Romantic συνθέτης δεν χρησιμοποίησε άμεσα το canon. Πέφτει στην ξεχασμένη μέχρι τις 20th-century ηχογραφήσεις (ειδικά η έκδοση Jean-François Paillard 1968) που ξέσπασαν revival.
Από τα 1970s, η χορδική προόδεια του Canon (I–V–vi–iii–IV–I–IV–V) διαχύτηκε:
Άρα: Ο Bach χρησιμοποίησε τη μπασο γραμμή· όλοι από τότε χρησιμοποιούν την προόδεια. Η σύγχρονη φήμη του canon είναι φαινόμενο recording-era.