Το ποίημα του 1678 της Anne Bradstreet είναι masterclass στον Πυριτανικό απλό στυλ υψωμένο ρητορικά. Κύρια μέσα:
«Η καρδιά σου σίδερος, τα λόγια σου φωτιά.» — Ψυχρότητα έναντι καταστρεπτικής πάθους.
«Το άρμα με φτερά του Χρόνου» — Κλασική αναφορά (Tempus fugit) οικειοποιημένη σε γαμική επείγουσα ανάγκη.
«Η καρδιά μου για σένα πιο πολυτιμή είναι, από οποιοδήποτε θησαυρό, ή αυτή τη ζωή μου.» — Ο έρος ξεπερνά κάθε ιππότιμο αξιώμα.
Αυτά τα μέσα μετατρέπουν μια ιδιωτική λατρεία σε δημόσια δήλωση της υπεροχής του έρωτα στον χρόνο, τον θάνατο και την υλική πλούσια—ραδικάλ για μια γυναίκα Πυριτανίδα του 17ου αιώνα.