Στο ατμοσφαιρικό ποίημα «The Listeners» του Γουόλτερ ντε λα Μάρε, ο ταξιδιώτης είναι ο ομιλητής του ποιήματος —μια μοναχική φιγούρα που κινείται σε έναν ημερινό τοπίο. Φτάνει σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι, χτυπάει την πόρτα και ζητά καταφύγιο για τη νύχτα. Η τάση προκύπτει από την τρομακτική σιγή που τον υποδέχεται· μόνο ένας «χορός φαντασματικών ακροατών» κατοικεί το σπίτι, αφήνοντας την κλήση του χωρίς απάντηση. Η ταυτότητά του παραμένει συνειδητά ασαφής, επιτρέποντάς του να αντιπροσωπεύει οποιονδήποτε αναζητητή που αντιμετωπίζει το άγνωστο.