Στο αποσπάσμα από το The Raven του Edgar Allan Poe, ο αφηγητής καταναλώνεται από την απελπισία. Πιστεύει ότι δεν θα φύγει ποτέ από την βασανιστήρια των воспоминάτων του για τη Lenore, ούτε από την καταρρακτική παρουσία του κόρακα που επαναλαμβάνει το "Nevermore."
Αυτή η πεποίθηση αντανακλά την πενθική του ψυχή εκείνη τη στιγμή—αλλά μπορεί να μην είναι μόνιμη σε όλο το ποίημα. Η ψυχική κατάσταση του αφηγητής ταλαντεύεται μεταξύ απελπισίας, αναγκαστικού ερωτηματικού, και στενάχτων λογικής. Ο κόρακας γίνεται καθρέφτης της δικής του αδιέξοδης θλίψης.
Ο Poe χρησιμοποιεί αυτή την ψυχολογική κάθοδο για να εξερευνήσει πώς το πένθος μπορεί να σταθεροποιήσει τον νου σε ένα μεμονωμένο, λυπότερο συμπέρασμα.