δεν καθορίζει την τοποθεσία του Δαβίδ κατά τη σύνταξη του Ψαλμού 139. Οι παραδοσιακές αποδόσεις το συνδέουν με περιόδους εξορία (π.χ. φεύγοντας τον Σαούλ στην ερημότητα του En Gedi ή Ziklag), αλλά κανένα στίχος ή ιστορικό αρχείο επιβεβαιώνει ακριβές τόπο. Ο ιδιωτικός τόνος του ψαλμού υποδηλώνει στιγμή μονάχης αναλογισμού—από σπήλαιο μέχρι ταράτσα παλατιού.