Μήκος Επιταφίου: Τυπικά 1–4 Στίχοι, Αλλά Μεταβλητό
Τα παραδοσιακά επιτάφια είναι εξαιρετικά συντομογραφικά:
- 1 στίχος: «Εδώ κείται το σώμα του John Brown»
- 2 στίχοι (ζευγάρι): «Εδώ κείται ο John / Ο οποίος ζησε και πέθανε»
- 4 στίχοι (τετράστιχο): Πιο συχνή λογοτεχνική μορφή — επιτρέπει όνομα, ημερομηνίες, αρετή, ελπίδα
Διάσημα Παραδείγματα
- Keats (2 στίχοι): «Εδώ κείται εκείνος του οποίου το όνομα γράφτηκε στο νερό»
- Yeats (3 στίχοι): «Ρίξε ένα κρύο βλέμμα / Στη ζωή, στον θάνατο. / Ιππεύς, περάσε!»
- Dorothy Parker (2 στίχοι): «Συγγνώμη τη σκόνη μου»
- Twain (1 στίχος): «Αφύπνισε από τη ζωή... atas własne żądanie» (χιουμοριστικό)
Σύγχρονες Παραλλαγές
- Μεγαλύτερα στίχοι επιτάφια (8–12 στίχοι) στους 19ους αιώνα κηπουρικούς νεκροταφείους
- Σύγχρονα: QR codes που οδηγούν σε βίντεο βιογραφίες
- Χιουμοριστικά/αντι-επιτάφια: «Σας είπα ότι ήμουν άρρωστος»
Περιορισμός: Φυσικός χώρος λίθου + αναγνωσιμότητα = φυσική συντομογραφία. Λογοτεχνικά επιτάφια (ποιήματα ως επιτάφια) μπορούν να είναι μεγαλύτερα.