Ο Bob Kaufman (1925-1986), Beat ποιητής και σουρεαλιστής, κατέγραψε τη σύγχρονη αποξενωση μέσω ραγδαίας εικόνας, ρυθμών jazz και απсурδιστικών συγκρίσεων. Παρόλο που συνθέτονταν συχνά προφορικά/αφηγηματικά, αυτοί οι στίχοι (από δημοσιευμένα ποιήματα) εξεμπλώνουν την κριτική του:
"I am a man, but I am also a crowd."
— "The Crowd""The only thing that's real is the self."
— "The Self"
Ο Kaufman εκθέτει το παράδοξο: λαχταίνουμε ατομικότητα αλλά διαλύουμε στην ανώνυμη συλλογικότητα.
"The city is a jungle, and the people are animals."
— "Urban Jungle""They pass each other by, strangers in the night."
— "Night Walkers"
Η μητρόπολη μειώνει τους ανθρώπους σε инстинктивά, μη-επικοινωνούμενα όντα.
"Words are empty, they have no meaning."
— "Silence""The silence is louder than the noise."
— "The Loud Silence"
Σημασιολογική κόρεση: η γλώσσα χάνει δύναμη μέσω υπερχρήσης, γραφειοκρατίας και παράστασης.
"I am a man of many hats, but I wear none."
— "Hats""The world is a dream, and we are all asleep."
— "Dream Logic"
Αψυρδιστική μεταφορά αποκαλύπτει την παράστατη ταυτότητα και τη συλλογική υπνοβατισμό.
Ο Kaufman δεν περιγράφει απλώς την αποξενωση — η μορφή του την εκτελεί: διασπασμένη, ρυθμική, αντιστάσεως στην εύκολη κατανάλωση.