Ο William Booth (1829–1912), ιδρυτής του Στρατού της Σωτηρίας, δεν αφήνει αξιόπιστα καταγεγραμμένα τελευταία λόγια.
Ιστορικά μαρτυρήματα για τις τελευταίες του ημέρες περιγράφουν ότι φεύγει και ξαναέρχεται στην συνείδηση, μουρμουρίζοντας απόσπασμα ύμνων ή προσευχών, αλλά τίποτα οριστικό δεν καταγράφηκε από μάρτυρες. Η απουσία καταγεγραμμένου δήλωσης θανάτου είναι συμβατή με την ολόζωη εστίασή του στη δράση παρά στη ρητορική.
Οι ισχυρισμοί για συγκεκριμένα τελευταία λόγια που ανατίθενται στον Booth πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αποκρίφικα εκτός αν υποστηρίζονται από πρωτογενείς πηγές από την οικογένειά του ή στενούς συνεργάτες την εποχή.