Η Marian Anderson δεν ήταν άμεσα μέρος της Harlem Renaissance (1920s–30s, κεντρική στο NYC). Αυτή η κίνηση ήταν ανθολόγηση αμερικανικών καλλιτεχνών, συγγραφέων και μουσικών στο Harlem.
Η Anderson, φιλαδελφειά-γεννημένη contralto, απέκτησε διεθνή αναγνώριση μέσω της εξαιρετικής της φωνής. Το landmark της 1939 συναυλία στο Lincoln Memorial — οργανωμένη από την Eleanor Roosevelt μετά την DAR την αποκλείσει από το Constitution Hall — γίνεται καθοριστική στιγμή πολιτικών δικαιωμάτων.
Παρόλο που δεν ήταν φιγούρα της Harlem Renaissance, η καλλιτεχνικότητά της και η αντίσταση στη διακρίση έδωσε έμπνευση σε απεριμέτρητους αμερικανούς και προώθησε την ευρύτερη μάχη για φυλική ισότητα.