Θέματα στο «Chickamauga» του Ambrose Bierce: Αδιαφανής Πόλεμος & Απενθρωπισμός
Το Chickamauga (1889) του Ambrose Bierce – ένα κωφάλalos παιδί βγάζει περίπτερο πεδίο μάχης Πολεμικού, συγχέοντας τον φόβο με το παιχνίδι – δίνει οκτώ θραυστικά θέματα:
- Αδιαφανής πόλεμος. Καμία αιτία, καμία δόξα—μόνο θόρυβος, φωτιά, κουρλωμένα εδαφισμένα άνδρες.
- Απώλεια αθωότητας. Παιδικό παιχνίδι («πόλεμος») γίνεται πραγματικότητα· δεν μπορεί να καταλάβει τη μετάβαση.
- Απενθρωπισμός. Στρατιώτες μειώνονται σε «δημιουργίες», «πράγματα», ζωϊκές κουρλώσεις. Ο πόλεμος αφαιρεί την ανθρωπιά.
- Τύχη / μοίρα. Παιδί επιβιώνει με τυχαίο· άνδρες πεθαίνουν τυχαία. Καμία ηθική τάξη.
- Ψυχολογική βλάβη. Τελική αποκάλυψη: μητέρα νεκρή, σπίτι καμένο. Σιωπηλό φριγ = βλάβη ζωής.
- Πολυπλοκότητα φύσεως ανθρώπου. Ίδιο είδος δημιουργεί ηπιότητα (μητέρα) και σφαγή (πεδίο μάχης).
- Κοινωνική κριτική. Ρωμαντισμένος πόλεμος (τυμπανά, σημαίες) vs πραγματικότητα (καμένα σπίτια, ορφανά παιδιά).
- Βάρος μνήμης. Το παιδί θα μεταφέρει αυτό το άλογο φόβο για πάντα—χρέος πολιτισμού στα νέα του.
Τεχνική
Ο Bierce χρησιμοποιεί την αναπηρία του παιδιού (κωφάλalos) ως δομική ιρωνεία: χάνει την ακουστική φρίκη (φρίκια, κανόνια) αλλά βλέπει την οπτική αλήθεια που οι ενήλικες αρνούνται. Ο αναγνώστης ακούει αυτό που δεν μπορεί.
Η πιο καταστροφική μικρή ιστορία της αντιπολεμικής λογοτεχνίας.