Το πολιτικό τοπίο της Αγγλίας κατά την περίοδο συγγραφής του Shakespeare (τέλη 16ου–αρχές 17ου αιώνα) ήταν ταραχώδες και μετασχηματιστικό, διαμορφώνοντας θέματα, χαρακτήρες και υποκείμενα κείμενα των έργων του.
Ο Shakespeare ζούσε υπό την Ελισάβετ Α΄ (1558–1603) και τον Ιάκωβο Α΄ (1603–1625). Η βασιλεία της Ελισάβετς φέρνει نسبική σταθερότητα και ευημερία, αν και αντιμετώπισε καθολικές συστροφές και το Ισπανικό Ναυτικό (1588).
Η διακοπή του Χένρι η΄ με τη Ρώμη και η ίδρυση της Εκκλησίας της Αγγλίας δημιούργησε συνεχείς πρωτεσταντικές-καθολικές έντασεις. Ο Shakespeare έπρεπε να πλοηγηθεί προσεκτικά στη θρησκευτική ευαισθησία.
Δικαστικές φракции και ανταγωνισμοί της αριστοκρατίας διεκδικούσαν εξουσία, συχνά αντανακλόμενες στις απεικονίσεις της δικαστικής διαφθοράς και της υπεροψίας στα έργα του.
Ο φόβος ισπανικής εισβολής αναρτούσε πατριωτικά συναισθήματα—φαινόμενο στα ιστορικά έργα που γιορτάζουν την αγγλικότητα.
Η επιρροή της Βουλής αυξάνεται, κινούμενη προς συνταγματική μοναρχία—μετάβαση που αντανακλάται στα έργα για τη βασιλεία και την εξουσία.
Η truppe του Shakespeare (Lord Chamberlain's Men, αργότερα King's Men) αποκομίζονταν χορηγία, ειδικά από τον Ιάκωβο Α΄, επιτρέποντας εσωτερικές παρουσιάσεις.
Ο Master of the Revels άδειαζε τα έργα, επιμέλεια πολιτικού/θρησκευτικού περιεχομένου. Ο Shakespeare έπρεπε να εργαστεί μέσα σε αυτούς τους περιορισμούς—χρησιμοποιώντας ιστορία και μεταφορά για να αφήσει συγχρόνικα ζητήματα.
Ένα πλούσιο εμπορικό στρώμα εμφανίστηκε, γινόμενο σημαντικό θεατρικό κοινό—διαμορφώοντας το ρεπερτόριο του εμπορικού θέατρου.
Αυτές οι δυνάμεις δεν απλώς περίβαλλαν τον Shakespeare; εισήλθαν στο έργο του, κάνοντας τα έργα του και προϊόντα και σχολιαστές της εποχής τους.