Η Εποχή του Σέικσπηρ: Πολιτική Αστάθεια και οι Αντιλήψεις στα Έργα Του
Ο Γουίλιαμ Σέικσπηρ (1564–1616) έγραψε κατά τη μετάβαση Τούντορ-Στούαρτ – περίοδος βαθιάς πολιτικής ταραχής που σιρρόπησε στα θέματα, τους χαρακτήρες και τις ανησυχίες των έργων του.
Το Πολιτικό Τοπίο
- Ελισάβετ Α' (1558–1603): Σχετική σταθερότητα, αλλά συνεχείς απειλές: καθολικά σχέδια (Μέρη, Βασίλισσα της Σκωτίας; Ισπανική Αμάδα 1588), άγχος διαδοχής (بدون κληρονόμος), ιρλανδική επανάσταση.
- Ιάκωβος Α' (1603–1625): Ένωση Στεφάνων, αλλά νέες τάσεις: Σχέδιο Πυριτίου (1605), διενέξεις με τη Βουλή για χρήματα/προνόμια, θρησκευτική ετεροδοξία (Πουριτάνοι, Καθολικοί), μανία για μαγούς.
Αντανακλάσεις στα Έργα
- Βασιλιάς Λιρ: Διαίρεση βασιλείας, κατολισθήσει τάξης, τρέλα εξουσίας, «ακατασχετιστός άνθρωπος» – αντικατοπτρίζει φόβους διαδοχής και κοινωνική διάσπαση.
- Ριχάρδος Β': Αποβολή θειοπροστατευμένου βασιλέως· υστερησία του Μπολίμπροκ. απευθύνεται άμεσα στην κρίση της νομιμότητας.
- Μακμπεθ: Βασιλικτονία, τυραννία, αγγλική παρέμβαση – αντηχεί μετά το Σχέδιο Πυριτίου.
- Κορειολάνος: Πληβείοι έναντι Πατρικίων· το πολιτικό σώμα ως κυριολεκτικό σώμα. Ηχώ των παλαιαμένων αγώνων.
Το Υποκείμενο
Ο Σέικσπηρ δεν έγραψε ποτέ τοπική αλληγορία. Αλλά ο αέρας που άναπνευε – φόβος χάους, ερωτήσεις νομιμότητας, τιμή της εξουσίας – διείσδυε τις τραγωδίες και τις ιστορίες του. Το σκηνικό γινόταν ασφαλής χώρος για να εξασκηθούν τα κορίτσια της εποχής.