Ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ άντλησε έμπνευση από ένα ευρύ φάσμα πηγών:
Το γυμνάσιο τον εξοικείωσε με κλασικούς συγγραφείς όπως ο Οβίδιος και ο Βέργilius, παρέχοντας ένα στερεό θεμέλιο στη λογοτεχνία και την ρητορική.
Μια περίοδος πολιτισμικής αναγέννησης που ανανέωσε το ενδιαφέρον για τις τέχνες και τις γράμματα, προσφέροντας άφθονο υλικό.
Η ζωντανή, δημοφιλής θεατρική σκηνή του έδωσε χώρο να πειραματιστεί με ύφη και στυλ.
Συγγραφείς όπως ο Κρίστοφερ Μάρλοου και ο Μπεν Τζόνσον επηρέασαν και εμπνεύστηκαν αμοιβαία.
Τα σονέτα του πιθανώς αντανακλούν τις δικές του εμπειρίες της αγάπης και της απώλειας.
Η γενική ατμόσφαιρα δημιουργικότητας και καινοτομίας κατά την Αναγέννηση επέτρεψε στον Σαίξπηρ να παράγει μερικά από τα μεγαλύτερα έργα της αγγλικής λογοτεχνίας.