Το ποίημα Flower του Alfred, Lord Tennyson (μερικές φορές με τίτλο «The Flower» ή που εμφανίζεται στο The Princess) χρησιμοποιεί τον κύκλο ζωής ενός λουλουδιού ως μεταφορά για την ανθρώπινη ύπαρξη—την ευχερία, την ομορφιά και την αναπόφευκτη επιστροφή στη γη.
Το λουλούδι βγαίνει, ανθίζει στην πλήρη δόξα του, λυχτίζει την θαυμασία, μετά ξεραίνεται και πέφτει. Το μικρό του τόξο αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη πορεία: γέννηση, ανθισμός, πτώση, θάνατος. Ο Tennyson δεν ηθικοποιεί; παρουσιάζει τον κύκλο με καθαρόβλεπτη τρυφερότητα.
Ο Tennyson, που πένθησε βαθύτατα (θάνατος του Arthur Hallam), γνώριζε ότι τα λουλούδια—και οι άνθρωποι—είναι «εδώ σήμερα, αύριο χθες». Η δύναμη του ποιήματος κείται στην απόρριψή του να τρέμει μπροστά σε αυτή την αλήθεια ενώ εξακολουθεί να βλέπει τη στιγμή «γλυκιά».