Ο Σέικσπερ χρησιμοποίησε συχνά λέξεις με μη συμβατικούς τρόπους—μετάβαση λειτουργιών (ουσιαστικό ως ρήμα), σημασιολογικές επεκτάσεις, νεολογισμούς και μεταφορική συμπύκνωση—για να:
Αυτή η γλωσσική καινοτομία του επέτρεψε να εκφράσει παγκόσμιες ανθρώπινες εμπειρίες—πένθος, αμβίτιον, αγάπη, προδοσία—με ακατάληπτη λεπτομέρεια, καθιστώντας το έργο του και χρονοαδιάφθορο και ατέλειωτα αναλύσιμο. Δεν χρησιμοποίησε απλά τη γλώσσα; την επεκτείνει την εκφραστική της ικανότητα.