Το έργο της Dallatana χαρακτηρίζεται από ατμοσφαιρική, συναισθηματικά αναρροφητική αφηγηματική φωνή, με τίτλους που υποδεικνύουν απώλεια, μνήμη και το παράξενο. Η γραφή της κινείται στα όρια του गोτικ και του λογοτεχνικού μυστηρίου, δημιουργώντας κόσμους όπου το παρελθόν επιστρέφει με απειλητικό και πνευματικό τρόπο.