Τα αρχαία κείμενα δεν είναι μουσειακά αντικείμενα – είναι ζωντανοί διάλογοι ανά χιλιετίες. Δέκα λόγοι για να τα προσεγγίσετε:
Άμεση πρόσβαση στην καθημερινότητα, πολιτική, θρησκεία, τεχνολογία της Αιγύπτου, Μεσοποταμίας, Ελλάδας, Ρώμης, Κίνας, Ινδίας, Μεσοαμερικής. Πηγές πρώτου βαθμού > σχολικά βιβλία.
Πλάτων, Αριστοτέλης, Κονφούκιος, Λαοτσέ, Ουπανισάδ, Βούδδας, Αυγουστίνος – πρώτες διατυπώσεις ηθικής, μεταφυσικής, επιστημολογίας. Ακόμα συζητούνται σήμερα.
Όμηρος, Βιργίλιος, Οβίδιος, Μουρασάκι, Τσάο Γιουέτσιν, Βάλμικι – αρχιτεκτονική αφηγήσεως, μεταφορά, αρχέτυπα χαρακτήρων που σχήμασαν όλη την επόμενη λογοτεχνία.
Αφηγήσεις λοιμώξεων (Θουκυδίδης, Μποκάτσιο, Ντεφώ) → αντίδραση πανδημίας. Πτώση δημοκρατίας (Πολύβιος, Κικέρων) → δημοκρατική φθορά. Κλιματικά αρχεία (κύλινδροι πάγου, δακτύλοι δέντρων + κείμενα) → ανθρωποκαινό.
Κατοικήστε ριζικά διαφορετικές κοσμοθεωρίες. Αμφισβητήστε τον παρεμβατισμό. «Το παρελθόν είναι ξένη χώρα» – ταξιδέψτε εκεί.
Εξέλιξη γλώσσας: Σανσκριτικά → Πρακρίτικα → Χίντι; Λατινικά → Ρομάνικα; Παλαιά Αγγλικά → Σύγχρονα. Ετυμολογία αποκαλύπτει πολιτιστικές προτεραιότητες.
Τμηματικά στοιχεία, κενά μετάφρασης, σφάλματα μετάδοσης, ιδεολογικά φίλτρα – εξάσκηση αξιολόγησης, όχι κατανάλωσης.
Μάρκος Αυρήλιος για την άγχος. Εκκλησιαστής για την αמעות. Σαπφώ για την επιθυμία. Αρχαίες φωνές εκφράζουν σύγχρονα συναισθήματα.
Το διάβασμα διατηρεί. Ψηιοποίηση, μετάφραση, διδασκαλία = μετάδοση. Κάθε αναγνώστης ένα βήμα σε αλυσίδα 3.000 ετών.
Οι αρχαίοι δεν γνώριζαν εμάς. Εμείς τους χρειαζόμαστε.