Στο No Talking του Andrew Clements, αναπτύσσονται عدة κλειδιά γεγονότα:
Η κυρία Granger ανακοινώνει νέα πολιτική τάξης: οι μαθητές δεν μπορούν να μιλούν κατά τις ώρες σχολείου. Εξαιρέσεις περιλαμβάνουν ερωτήσεις στον δάσκαλο, αλλά μόνο με συγκεκριμένα χειρονομιακά σημάδια.
Μαθητές και δάσκαλοι κατακämpουν να προσαρμόσουν τους στυλ επικοινωνίας τους.
Ο David, ένας από τους πρωταγωνιστές, ξεκινά σύστημα μεταβίβασης σημειώσεων με συμμαθητές. Χρησιμοποιούν σημειώσεις για να επικοινωνούν και να εκφράζουν απόψεις ανώνυμα.
Παρά τη διαταραχή, ο κανόνας οδηγεί σε θετικές αλλαγές. Οι μαθητές γίνονται πιο δημιουργικοί στην μη λεκτική επικοινωνία και προσέχουν περισσότερο στις λεπτομέρειες.
Προκύπτουν προκλήσεις καθώς οι μαθητές ερμηνεύουν λάθος γέστους ή εκφράσεις χωρίς λεκτικά σημάδια. Ο David και ο φίλος του Ross αντιμετωπίζουν σύγκρουση λόγω παρεξήγησης σημείωσης.
Με την πάροδο του χρόνου, οι μαθητές εκτιμούν τις δεξιότητες μη λεκτικής επικοινωνίας που αναπτύσσουν και αποκτούν ενσυναίσθηση καλύτερα κατανοώντας τις προοπτικές των άλλων.
Μετά από μια επιτυχημένη συλλογή κεφαλαίων, η κυρία Granger τροποποιεί τον κανόνα για να επιτρέψει περιορισμένη ομιλία κατά τις διαλείμματα και ορισμένες τάξεις δραστηριοτήτων.
Η τάξη οργανώνει εορτασμό για να τιμήσει τα μαθήματα που μάθανε. Οι μαθητές αναφέρονται στην προσωπική τους ανάπτυξη.
Στο τέλος, η τάξη και η κυρία Granger αναγνωρίζουν ότι η επικοινωνία είναι συνεχής και πάντα εξελίσσεται, κοιτάζοντας μπροστά για βελτίωση των δεξιοτήτων τους.