Γιατί ο Σέκσπιρ αγνόησε τις Αριστοτελικές Μονάδες — και εξακολούθησε να γίνει αθάνατος
Η Ποιητική του Αριστοτέλη καθορίζει τρεις μονάδες για την τραγωδία: Χρόνος (24 ώρες), Τοπος (μία τοποθεσία), Πράξη (μία πλοκή). Ο Σέκσπιρ παραβίασε τις τρεις τακτικά — και δεν είχε σημασία.
Γιατί οι μονάδες δεν τον έδεσαν
- Δεν ήταν γνωστές στην ελισαβετιανή Αγγλία. Η Ποιητική του Αριστοτέλη δεν μεταφράστηκε στα αγγλικά μέχρι το 1623 (μετά τον θάνατο του Σέκσπιρ). Οι «κανόνες» ήταν μια μεταγενέστερη γαλλική νεοκλασική επιβολή (Κορνέιγ, Ρακίν).
- Το αγγλικό θέατρο ήταν ντόπιο, όχι νεοκλασικό. Αναπτύχθηκε από μυστήρια, ηθικά δρώμενα, παρεμβάσεις — εκτεταμένα, πολυπλόκα, χρονικά μεταπηδώμενα.
- Ο Σέκσπιρ γνώριζε τους κανόνες (μέσω ιταλικής/γαλλικής θεωρίας) και επέλεξε να τους σπάσει. κράτησε μονάδα πράξης (κυρίως) αλλά σπάει χρόνο και τόπο για δραματική ευρυτότητα.
Τι τον έκανε العظيم αντί για αυτό
- Χαρακτηριοποίηση ψυχολογικού βάθους.
- Γλώσσα που εφευρίσκει τον νου που μιλά.
- Ολιστικά θέματα: εξουσία, αγάπη, ζήλια, θνητότητα, ταυτότητα.
- Θεατρικές καινοτομίες: μονόλογο, υποπλοκή, κωμική ανακούφιση, μετα-θέατρο.
Η μεγαλειότητα προέρχεται από την κυριότητα του ανθρώπινου, όχι την υπακοή στον τύπο.