Επάγγελματα στο Ρомеο και Τζουλιάττα: Η Αριστοκρατία της Βερώνας Δεν Πατάει Κάρτες
Η Βερώνα του Σekσπίρ είναι φεουδαλικός κόσμος. Οι αριστокраτες δεν δουλεύουν—είναι. Μόνο τρεις χαρακτήρες έχουν αυτό που θα λέγαμε «δουλειά». Ολοι οι άλλοι κατοικούν στο προνόμιο, το οποίο το έργο κρίνει σιωπηλά.
Οι «Απασχολούμενοι» Τρεις
- Φράτερ Λαουρένς: Φραγκισκάνος φράτερ—ιερέας, βοτανολόγος, εμπιστευτικός. Η «δουλειά» του είναι πνευματική και ιατρική.
- Η Νουρά: Τιτθεμένη/φρόντισμα της Τζουλιάττας—οικιακή υπηρέτρια, αντικαταστάτρια μητέρα.
- Ο Αποθηκάριος: Φτωχός φαρμακοποιός—πουλάει δόλο (παράνομα). Ο отчаяσμος τον οδηγεί.
Η Αριστοκρατία (Κανένα Καθημερινό Χωρίς)
- Ρомеο Μοντάγκιου: Κληρονόμος. Διασκέδαση, έρωτας, μαχαίρια.
- Τζουλιάττα Καπυλέτ: Αριστοκράτειρα. Οικιακή σφαίρα, αγορά γάμου.
- Μερκούτιο: Συγγενής του Πρίγκιπα. Γκαγιάριστο, σπιρτού, μαχητής.
- Μπενβόλιος: Αδερφός Μοντάγκιου. Ειρηνοποιός, ξάδερφος.
- Τύμπαλτος: Αδερφός Καπυλέτ. «Πρίγκιπας των Γατών»—μαχητής, καυτός.
- Κύριος & Κυρία Καπυλέτ / Μοντάγκιου: Αριστοκράτες—γη, πολιτική, φεούδα.
- Πρίγκιπας Escalus: Αρχηγός Βερώνας—νόμος, τάξη.
Η τραγωδία του έργου είναι μερικώς δομική: αυτοί οι χαρακτήρες δεν έχουν τίποτα να κάνουν εκτός από να αγαπούν, να μαχούνται και να πεθαίνουν. Η αργία τους—επιβαλλόμενη από την τάξη—γίνεται η μηχανή της καταστροφής. Μόνο ο Φράτερ, η Νουρά και ο Αποθηκάριος εργάζονται. Ολοι οι άλλοι είναι παγιδευμένοι σε έναν κόσμο όπου η θέση αντικαθιστά τον σκοπό.