Michael Morpurgo εμπνεύστηκε να γράψει το Private Peaceful (2003) από:
Η θέα σειρών τάφων νέων στρατιωτών—πολλοί ανήλικοι—έκανε τον ανθρώπινο κόστος έντονο. Ήθελε να αφηγηθεί τον πόλεμο από προοπτική ενός νέου στρατιώτη, όχι στρατηγική επισκόπηση.
Ο παππούς του υπηρέτησε στην ΠΠΙ. Οικογενειακές ιστορίες και σιωπές για τον πόλεμο διαμόρφωσαν την κατανόησή του για τη διαγενεαλογική τραύμα.
Έρευνα για 306 βρετανικούς στρατιώτες εκτελεσμένους για δειλία/αποχώρηση (πολλοί πιθανώς PTSD) τρέφει τη centrální τραγωδία του μυθιστορήματος—η εκτέλεση του Charlie για αρνητική να αφήσει τον τραυματισμό αδερφό του.
Συνομιλίες με βετεράνο και απογόνους αποκάλυψαν πώς συνήθη αγόρια γίνονταν στρατιώτες, και πώς η αδερφότητα τα διατρούν.
Ο Morpurgo αφιέρωσε το βιβλίο στους θείους του και τη «χαμένη γενιά». Η παρούσα χρόνος, first-person narration του μυθιστορήματος βυθίζει τους αναγνώστες στην άμεση εμπειρία του Tommo, τιμώντας ατομικές φωνές που σβήστηκαν από μαζική μνήμη.