Ρομαντική Διαφυγή: Ιδεαλισμένοι Κόσμοι στη Λογοτεχνία και την Τέχνη (Austen, Brontë, Monet)
Η ρομαντική διαφυγή είναι λογοτεχνικό/καλλιτεχνικό τρόπος που προσφέρει καταφύγιο από την πραγματικότητα σε ένα ιδεαλισμένο, συναισθηματικά αυξημένο κόσμο.
Χαρακτηριστικά
- Τοπίο: Αγροτικό εδέν, κατεστραμμένο κάστρο, εξωτικό τοπίο, χώρος ονείρων.
- Χαρακτήρες: Νέοι, όμορφοι, παθιασμένοι, συχνά αριστοκρατικοί ή απαλλοτρίωτοι.
- Πλοκή: Η αγάπη νικά τα πάντα· οι συγκρούσεις λύνονται αρμονικά· ο λόγος υποτάσσεται στο συναίσθημα.
- Τόνος: Νοσταλγικός, ύψιστος, συναισθηματικός, αντιβιομηχανικός.
Παραδείγματα
- Τζέιν Όστιν – Περηφάνια και Προκατάληψη (αμφιθέατρα ρεγέντ, σπανε λόγοι).
- Έμιλι Μπροντέ – Στραβοヴουνά (άγρια βουρά, υπερφυσική αγάπη).
- Κλοντ Μονέ – Νυμφεά (εισαγωγικό, γεμάτο φως κήπος).
- Κίτς – "Ωδή στο Αηδόνι" (ποιητική διαφυγή από τη θνητότητα).
Κριτική & Αξία
Οι κριτικοί την καλούν παραλογισμό· οι υποστηρικτές την βλέπουν ως αναγκαίο ψυχικό καταφύγιο και όραμα καλύτερου κόσμου. και οι δύο απόψεις συνυπάρχουν.