Η αγγλική λογοτεχνία ήρθε πρώτη φορά στην ιδιορρυθμία της κατά τους Μεσαίωνα, με έργα όπως τα «Canterbury Tales» του Τζέφρι Τσώσερ (γραμμένα στα Μεσαία Αγγλικά) και το «Piers Plowman» του Γουίλιαμ Λάγκλαντ.
Η Αναγέννηση είδε την άνοδο του αγγλικού θεατρικού δράματος, πιο συγκεκριμένα του Γουίλιαμ Σακσπηρ αλλά και από συγγραφείς όπως ο Κρίστοφερ Μάρλοου.
Οι αγγλικοί ρομαντικοί ποιητές όπως ο Πέρσι Σέλι και ο Γουίλιαμ Μπλέικ ανέβασαν στην αρχή του 19ου αιώνα. Η εργασία τους έμφασιζε την επική φύση του ανθρώπου και τα θαύματα του φυσικού κόσμου.
Τα μυθιστορήματα είχαν από τον 18ο αιώνα αλλά απέκτησαν νέα prominence κατά την Βικτωριανή εποχή με συγγραφείς όπως ο Τσάρλς Ντίκενς και οι αδερφές Μπρονтэ.
Η αγγλική λογοτεχνική παράδοση συνέχισε στον 20ο αιώνα και πέρα, με συγγραφείς όπως ο Τζορτζ Όργουελ και ο Γκράχαμ Γκρίν να σχολιάζουν τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα της εποχής.