Πρωτεύον χαρακτηριστικό: μιλάει για την εμπειρία στην Αμερική, χώρα με ιστορία δουλείας και διακρίσεων. Πολλοί εργαζόμενοι εστιάζουν σε ατόμων που προσπαθούν να κατανοήσουν τον εαυτό τους λευκοεμφανή κοινωνία. Κάποιοι作家ทำ «περιφερειακούς» χαρακτήρες (εγκληματίες, κομπλέκτες, μη κυρίαρχη σεξουαλικότητα) πρωταγωνιστές, υπογραμμίζοντας τη περιφερειακή θέση. Παραδείγματα: «Γεννημένος Να Έιναι Κακό» (Ράιτ), «Το Μωβ Χρώμα» (Γουόκερ).
Έχει στοιχείο προφορικής παράδοσης από δουλικά πνεύματα/ποιήματα. Ρυθμοί και γλώσσα μαύρων πνευματικών (επανάληψη, κυκλικότητα) χρησιμοποιούνται συχνά από ποιητές. Παράδειγμα: Λάγκστον Χιούζ, Αμίρι Μπαρακά, Γκουέντολιν Μπρούκς.
Η μουσική επηρεάζει περιεχόμενο και στυλ. Το «Μπλουζ του Σόνυ» (Έλισον) έχει ηρωα μπλουζ μουσιγάντ με εξάρτηση. Η μη-γραμμική, αυτοσχεδιαστική δομή του τζαζ επηρέασε συγγραφείς (π.χ. Τόνι Μόρρισον, μη-γραμμικά μυθιστορήματα, φαινόμενα «free form»).
Δουλεία και πολιτικά δικαιώματα έχουν τεράστια επίδραση. Πολλοί καλύψανε 20ο αιώνα και φαντάστηκαν ζωή στη δουλεία. Παραδείγματα: «Αγαπημένη» Μόρρισον (τραύμα δούλειας/μηρότητα).