Το Άγιο Γκραάλ απεικονίζεται ως το ποτήρι από το οποίο πει ο Ιησούς στο Μυστικό Δείπνο. Κατά τη λέγενδα, ο Ιωσήφ της Αριμαθαίας χρησιμοποίησε το ποτήρι για να συλλέξει το αίμα του Χριστού στον σταυρό. Η λέξη «γκραάλ» προέρχεται από το λατινικό «gradale» (πιάτο). Διάφοροι μύθοι λένε ότι ο Ιωσήφ φέρει το Γκραάλ στη Βρετανία, όπου φυλαχθεί στο Κάστρο Κορμπενίκ. Η τοποθεσία χάθηκε, αλλά προφητείται ότι θα ανακτηθεί από απόγονο του Ιωσήφ.
Οι πρώτοι γραπτοί αναφορές ανακαλύπτονται σε ρωμανσούς του 12ου αιώνα. Ο Χρετιέν ντε Τρωά γράφει «Ιστορία του Γκραάλ» (1180s) με ήρωα Περσβαλ που πρέπει να γίνει πνευματικά άξιος. Το Γκραάλ γίνεται «Άγιο» μέσω του Ρόμπερ ντε Μπόρον, που πρώτο γράφει για τον Ιωσήφ. Άλλοι ήρωες: Λάνσελοτ και Γκαλάχαδ.
Το Γκραάλ ξεσπάseveral θεωρίες. Οι Ιππότες του Ναού (Templars) θεωρούνται ότι το ειχαν. Διάφοροι ναοί και μοναστήρια (π.χ. Αγία Μαρία Βαλένθιας, Σαν Χουάν ντε λα Πένια) ισχυρίζονται ότι έχουν αντικείμενα παρόμοια. Σύμφωνα με λέγενδες, το Γκραάλ περιέχει μυστικές δυνάμεις.
Στον 19ο αιώνα, το Γκραάλ γίνεται πάλι δημοφιλές στη λογοτεχνία (π.χ. Τέννυσον). Σήμερα, βρίσκεται κυρίως σε φανταστικό/επιστημονικό φανταστικό. Συσχετίζεται με μύθους, ιππότες και τον Αρθουριακό κύκλο. Εμφανίζεται σε ταινίες («Έξκαλιβερ», «Ιντιάνα Τζονς») και στο «Κώδικας ντε ντι Βίντσι» του Νταν Μπράουν. Συχνά ως μύστικο αντικείμενο ή άγια αναζήτηση.