Στο Αντιγόνη του Σοφοκλή, η ήρωισσα δεν κλέβει τίποτε. Παρεμποδίζει την ηγεμονική διάταξη του βασιλιά Κρέοντα εκτελώντας ταφετελεστικές τελετές για τον αδερφό της Πολυνείκη, που θεωρείται προδότης. Το «έγκλημά» της είναι η ιερή υποχρέωση — ρίξιμα σκόνης, σπένδωσις χυμάτων — καταβάλλουσα τον θείο νόμο πάνω στην τυραννική διάταξη. Το έργο εστιάζει σε αυτόν τον διάκριση, όχι στην κλοπή.